در 
دلتنگی ها
نوشته شده توسط مهران در ۲۷ / ۰۷ / ۱۳۸۸ – 12:55 ب.ظ -
برای تمام دلتنگی ها و تنهایی هایی که که دارم درش غوطه میخورم …چند لحظه …فقط چند لحظه ی کوتاه بر خواستم از جای و برای تمام چیزی هایی که می بایست گریستم آرام …
این روزها احساس میکنم در یک عالم عاری از بو … شاید به رقیقی اکسیژنی که که از ماسک متصل به کپسول میزد بیرون … این روزها احساس میکنم که نسیمی سرد میپیچید توی گوشم جوری که صدا به صدا نمی رسد … من از خود رها …. در میان تمام دلتنگی هایم با حالتی خلاء گونه غوطه میخورم در خود ……
این روزها با آنکه هزار حرف برای گفتن دارم ….. ولی ….. دستم به قلم نمیرود ….
مهران
برچسب ها:دلتنگی ها
مربوط به دسته ی اولین قلب آبی،بوی خاک و بلوط | ۶ نظر
آسمان نقره اى
آسمان من
داستان و نقد – ويدا شفاف
اسپيكفا